Ieder voorjaar trekken de padden weer in grote getale naar het water voor de voortplanting. Ruim een week geleden was ik precies op het juiste moment om te zien hoe de padden bezig waren met het afzetten van de eisnoeren in een rietkraag.
Het was weer lang stil op m’n weblog. Soms moet je dingen laten om andere doelen te bereiken. Alle uren zijn de laatste tijd in iets gaan zitten wat niets met natuurfotografie te maken heeft, een eigen internetmarketing bureau. In november heb ik, samen met compagnon Simon, Webeau opgericht. Wij bieden u alles op het gebied van webdesign, Google AdWords, zoekmachine optimalisatie, drukwerk en meer.
Maar genoeg daarover, het fotograferen heb ik hierdoor echt gigantisch gemist, en bij iedere mooie zonsopgang of mistige morgen die ik zag, knaagde er iets. Het ziet ernaar uit dat het morgen een mooie mistige dag wordt, dus daar ga ik eens met volle teugen van genieten.
Tevens ga ik morgen eens kijken hoe onderstaande foto van jonge vossen in de Ooijpolder er in het groot uitziet, deze is namelijk geselecteerd voor de expositie ‘Rijk van Nijmegen’.
Voor de belangstellenden: De expositie is in De Kleine Bartholomeuskerk, Nieuwe Holleweg 2, Beek Ubbergen en is open op 19, 20, 26 en 27 november van 13:00-17:00.
Afgelopen zomer in Frankrijk ondanks het slechte weer toch veel Muurhagedissen gezien. In Nederland komt de Muurhagedis alleen voor op de stadswallen van Maastricht, dus het is altijd leuk om, een voor Nederlanders zeldzame soort, goed te kunnen bekijken.
De naam zegt het eigenlijk al, de Muurhagedis is vooral te vinden op muren, rotsen e.d. Daar probeert dit koudbloedige beestje zoveel mogelijk zon op te vangen of gebruik te maken van opgewarmde stenen om zo op temperatuur te komen. Als ze opgewarmd zijn houden ze zich vooral bezig met het jagen op insecten en ander klein gespuis. Ze letten daarbij erg goed op de omgeving, want ze vormen zelf het voedsel voor vele andere dieren zoals slangen en roofvogels. Hierdoor zijn ze zoals de meeste hagedissen schuw en lastig te benaderen.
De muurhagedis die ik heb gefotografeerd zat voor de verandering niet op eens steen maar op een boom. Ik kwam deze toevallig tegen tijdens een poging om Smaragdhagedissen te fotograferen. (Meer over de Smaragdhagedis in het volgende bericht.)
Uit de vele inzendingen voor de Roots (voorheen Grasduinen) natuurfotografiewedstrijd zijn twee van mijn foto’s geselecteerd voor de Roots natuuragenda 2012. Een opname van een Ree en een foto van een Heikikker.
De Roots natuuragenda is zeker een aanrader voor wie nog een agenda voor 2012 nodig heeft. De agenda is verkrijgbaar bij de meeste boekhandels en tijdschriftwinkels.
In het verleden plaatste ik vooral natuurfoto’s en korte verhalen over mijn belevingen in de natuur. Dit ga ik vanaf nu aanvullen met een nieuwe serie: natuurfotografie tips. Dit worden korte berichten over specifiek onderwerpen die iets met natuurfotografie te maken hebben. Zo hoop ik beginnende en gevorderde natuurfotografen verder te helpen met hun fotografie. Opmerkingen/vragen zijn natuurlijk altijd welkom!
De eerste natuurfotografie tip gaat over tussenringen. Tussenringen zijn ringen die tussen het objectief en de camera worden geplaatst en bevatten geen glas. Ze worden gebruikt om de scherpstelafstand van je lenzen te verkleinen. Zo kan je dus aan de slag met macrofotografie zonder dat je direct nieuwe lenzen hoeft aan te schaffen. Maar ook als je al een macrolens hebt zijn tussenringen een prima investering omdat je daarmee nog kleinere onderwerpen beeldvullend kan fotograferen.
Tussenringen zijn verkrijgbaar in verschillende maten, doorgaans tussen de 8mm en 40mm. Het is mogelijk om meerdere tussenringen te combineren. Des te korter de brandspuntafstand des te groter is het effect van de tussenring. Bijvoorbeeld: een 36mm tussenring heeft een veel groter gevolg voor de minimale scherptselafstand op een 50mm lens dan op een 200mm lens.
Helaas zitten er ook nadelen aan tussenringen:
– Er gaat zeer veel licht verloren waardoor het moeilijk is om een goede sluitertijd te verkrijgen.
– Als de vergroting toeneemt wordt het geheel ook meer vatbaar voor bewegingsonschrpte, een statief en zeer weinig wind zijn dus een vereiste.
– Op lenzen met een brandpuntsafstand korter dan 35mm zijn tussenringen nagenoeg niet bruikbaar.
De foto van de Wilde Cichorei is een voorbeeld van een macrofoto die is genomen met behulp van tussenringen.