Natuurfotografie

Tijdens de vakantie in La Brenne, afgelopen zomervakantie, heb ik aardig wat uurtjes besteed aan het fotograferen van Purperreigers. Tijdens het fotograferen van zo’n Purperreiger op een regenachtige dag zat erop eens een IJsvogel in beeld. Een leuke verrassing. Als je goed kijkt zie je de Purperreiger op de achtergrond.

Afgelopen week ben ik voor het eerst op Texel geweest. Een eiland met prachtige duinen en overweldigende aantallen vogels. Ondanks dat het weer niet geweldig was waren het een paar heerlijke dagen. Texel is vrij toeristisch, maar er zijn voldoende rustige plekken te vinden waar het als natuurliefhebber prima vertoeven is. De Slufter is een voorbeeld van zo’n gebied. Het grootste deel van de onderstaande foto’s is gemaakt in de Slufter.

Afgelopen zaterdag ben ik samen met Tim naar de Millingerwaard geweest. Het was voor mij de eerste keer dat ik daar ging fotograferen, maar zeker niet de laatste. Een prachtig gebied, waar je eindeloos kan rond struinen. Onderstaande foto’s zijn het resultaat van die ochtend.

De heide is op dit moment prachtig paars. Eén van de gebieden waar je dat prachtig kan zien is de Posbank. Woensdagavond na het werk had ik heel even de tijd om daar rond te lopen. Het was echter al schemerig toen ik er was. Onderstaande foto is dan ook gemaakt met een sluitertijd van een paar seconden om toch nog wat licht op de foto te krijgen.

De meren in La Brenne zijn het leefgebied van een flinke populatie Europese Moerasschildpadden, daar worden ze La Cistude genoemd. Deze schildpad leeft in, voornamelijk stilstaand, zoet water. Ze hebben een voorkeur voor ondiep water met een flauw aflopende oever, zodat ze eenvoudig het water in en uit kunnen komen. (De Europese Moerasschildpad kwam in het verleden ook in Nederland voor, dat blijkt uit fossiele resten die in het verleden zijn opgegraven.*)

De Europese Moerasschildpad is een alleseter. Een groot deel van het voedsel bestaat echter uit visjes, salamanders, kikkers en andere waterdieren. De schildpad heeft zeer scherpe en krachtige kaken en klauwen, waarmee ze een prooi gemakkelijk kunnen vangen en opeten.

Het fotograferen van deze zeer schuwe dieren viel nog niet mee. Zelfs wanneer ik zeer voorzichtig over de oever naderbij kwam verdwenen ze met een plons in het troebele water en kon het erg lang duren voor ze weer terugkwamen. Toen ik echter een groepje schildpadden door het water benaderde bleken ze veel minder schuw. Zo kon ik ze uiteindelijk tot op een halve meter naderen.

*Bron: Werk – en Studiegroep Amfibieën en Reptielen in Fryslân